In de nazomer van 1939 vertelt Jossel Wassermann bij het opmaken van zijn testament over de wereld waar hij vandaan komt: de kleine sjtetl aan de rivier de Pruth, aan de oostgrens van de oude Donaumonarchie.
Het is een wereld die alleen uit verhalen schijnt te bestaan, verhalen waar geen eind aan lijkt te komen, maar waarvan de gruwelijke afloop toch al vaststaat. Zo vormt deze roman een aaneenschakeling van geruchten, anekdotes en wetenswaardigheden uit het leven van de bewoners van een kleine gemeenschap: over waterdrager Jankl en zijn heimelijke liefde voor Rifke, de oude vogelverschrikker en de beroemde geschiedenis
van de joodse pekelharing en de Oostenrijkse keizer.
Betoverend en vol weemoed vertelt Edgar Hilsenrath zijn verhalen. Waar hij met De nazi en de kapper vooral in zijn eigen vlees sneed kan De thuiskomst van Jossel Wassermann juist gezien worden als een ode aan zijn achtergrond.
