Kunst aan het Volk werd opgericht door kunstenaars en notabelen rond de Amsterdamse Sociaal-Democratische Arbeiders-Partij (SDAP) zoals Tak, Wibaut, Berlage en Heijermans. Zij wilden het volk inwijden in kunstgenot, dat ook toen als elitair werd gezien, en hoopten dat de arbeiders de kunst minder banaal zouden consumeren dan de burgerij in hun ogen deed.
Marc Adang heeft de activiteiten van de vereniging zorgvuldig in kaart gebracht, al was het archief verloren gegaan. Geschreven bronnen en een nauwkeurig demografisch profiel van de leden geven inzicht in het gewenste en het reële publiek van de vroeg-twintigste-eeuwse cultuurspreiding. Adang toont aan dat de organisatoren werden gemotiveerd en geleid door een schijnbaar onontwarbaar kluwen van elkaar tegensprekende opvattingen over socialisme, volk, opvoeding en kunst, en dat het beleid vooral was gestoeld op ad hoc beslissingen.
Deze studie is een voorbeeld voor verder verenigingsonderzoek en een aanvulling op onze kennis over socialistische kunstopvattingen en over cultuurspreiding in het algemeen.
