Na het succesvolle Prinses van het Pajottenland, een boek over zijn moeder, verschijnt van Johan Verminnen nu De laatste boot. In deze roman vertelt Johan het ontroerende verhaal van zijn hoofdpersonage Walter Naegels, die heel zijn leven tevergeefs droomt om de zeven wereldzeeën te bevaren.
Deze jongeman weigert om volwassen te worden en luistert ´s nachts aan een schelp om de ruzies van zijn ouders niet te moeten horen. Het geluid van het voorbijzoemende verkeer lijkt voor hem op het geruis van de zee. Met een sextant bepaalt hij op het land zijn positie als zoetwatermatroos en in zijn dromen maakt hij met een ingebeeld schip fictieve wereldreizen. In een logboek noteert hij alle gegevens.
Uiteindelijk belandt hij in een logementshuis bij Gusta, de weduwe van een visser die in de IJslandse wateren verdronk. Tussen de pensiongasten, die als wrakhout aanspoelen in het aftandse pension, maakt hij de balans op van zijn leven. ´N´est pas capitaine, qui veut, mais mâtelot, qui peut.´
Het melancholische verhaal ademt in al zijn poriën de zee uit en haar onbereikbare horizon. Met veel poëzie schetst Johan het leven van een Brusselse jongeman, die de muren van het kanaal Brussel-Charleroi liever ruilt voor die van Panama.
Johan Verminnen is een van de boegbeelden van het chanson in Vlaanderen. Bij dit boek hoort ook een cd met zeven herwerkte Verminnenliedjes over de zee.
