Een heel ander boek is dat van Koen Vidal, chef buitenland bij De Morgen. Vidal brengt, samen met fotograaf Stephan Vanfleteren, Congo in beeld aan de hand van de portretten van zeven kinderen. Hij kiest daarvoor omdat de helft van de huidige Congolezen jonger dan 20 is en hun werkelijkheid weinig aan bod komt.
Vidal kiest voor een taekwondoka, een kindsoldaat, een slachtoffer van sexueel geweld, een rapper in Kinshasa, een veerman in Kisangani… Hij beschrijft het leven van die kinderen/jongeren op een zeer concrete manier en in een eenvoudige taal – Vanfleterens foto’s zijn gewoontegetrouw weer sterk – en brengt zo op een toegankelijke manier de Congolese realiteit in beeld.
In spiegelbeeld doemt zo ook de wereld van de volwassenen op en hoe slecht die het land besturen. Vidal gaat daar in het boek niet op door. In een debat bleek dat hij Braeckman wel een eindweegs volgt, maar voor Vidal zijn er toch te weinig resultaten op het terrein: Kabila is te weinig gehaast om al die kinderen meer kansen te geven in dit ondermaanse.
