Wie het programma Zomer 2006 op VRT TTn heeft gezien weet hoe Lieve Blancquaert werkt. De voortreffelijke kwaliteit en intensiteit van haar fotografische portretten zijn mee bepaald door haar maatschappelijk engagement, haar communicatieve gave en haar luisterbereid charisma. Nog indringender en beklemmend zien en lezen we haar rijke talent in [straf]tijd: portretten van en gesprekken met 22 mensen, die gevangene, bezoeker of tewerkgestelde zijn in de Leuvense hulpgevangenis. Als bijdrage aan een belangwekkend sociaal artistiek project is dit een boek geworden van een zeer humane en actuele betekenis. Tegenover de drift van het publieke en politieke debat over ons gevangeniswezen staat hier de sereniteit en de emotie centraal.
Lieve Blancquaert portretteerde hier gevangenen en sprak met hen, met hun familie en het personeel van de Hulpgevangenis Leuven. Het resultaat is een reeks pakkende getuigenissen over spijt en verlies, liefde, angst en hoop. Alles getuigen brengen hun eigen verhaal in woord en beeld. Lieve Blancquaert laat ons kennismaken met alle facetten van het gevangenisleven, maar kijken ook in de gevoelswereld van de gevangenen, hun familie en hun bewakers.Wie het programma Zomer 2006 op VRT één heeft gezien weet hoe Lieve Blancquaert werkt. De voortreffelijke kwaliteit en intensiteit van haar fotografische portretten zijn mee bepaald door haar maatschappelijk engagement, haar communicatieve gave en haar luisterbereid charisma. Nog indringender en beklemmend zien en lezen we haar rijke talent in [straf]tijd: portretten van en gesprekken met 22 mensen, die gevangene, bezoeker of tewerkgestelde zijn in de Leuvense hulpgevangenis. Als bijdrage aan een belangwekkend sociaal artistiek project is dit een boek geworden van een zeer humane en actuele betekenis. Tegenover de drift van het publieke en politieke debat over ons gevangeniswezen staat hier de sereniteit en de emotie centraal.
