Het dorp Nagele in de Noordoostpolder is een markant voorbeeld van het naoorlogse bouwen: een nieuw dorp op nieuw land. Het dorp was bestemd voor landarbeiders en werd in één groot gebaar ontworpen en gebouwd door architecten als Aldo van Eyck, Gerrit Rietveld en Mien Ruys. Maar hoe modern de opzet van het dorp ook was, het heeft zich niet kunnen onttrekken aan ontwikkelingen op het platteland die de ontwerpers niet hadden voorzien: de toegenomen mobiliteit, de schaalvergroting en de mechanisatie in de landbouw en de komst van mensen uit het buitenland. Toch lijkt het ontwerp van toen - niet minder rigide dan de Bijlmermeer - zich staande te houden.
