‘Het leven zoals het is: huisarts.’ De tv-reeks was nog niet uitgevonden toen Staf Henderickx en Hans Krammisch er al een hoofdrol in speelden. Dokter Henderickx draagt al bijna veertig jaar een stethoscoop, dokter Krammisch meer dan twintig jaar. ‘Toen ik in Lommel begon, zag ik patiënten met stoflong uit de mijnen, en met loodziekte uit de non-ferrofabrieken’, blikt dr. Henderickx terug. ‘Maar stress is de ziekte van vandaag.’
‘Dokter Staf, ik kan niet meer.’ ‘Dokter Hans, ik ben niet ziek, ik ben doodop.’ Veel patiënten zijn nu ‘gewoon’ moe. In het jargon: ‘overbelast’. Gevolg: stress, overspanning, burn-out, depressie. Maar er is ook veel RSI: beschadiging van pezen of gewrichten door fysieke overbelasting. Henderickx en Krammisch diepen samen met hun patiënten deze stressziektes uit. Om de vinger op de wonde te leggen. Om er dringend aandacht voor te vragen. Maar ook om bij te dragen tot genezing. Dokter, ik ben op is een voorzet naar het Fonds voor Beroepsziekten, maar vooral naar de vakbonden en de mutualiteiten. Om te komen tot een ‘arbeidsrisicokaart’ en tot de erkenning van de nieuwe beroepsziekten.
‘Een schitterend boek dat wetenschap en getuigenissen op een boeiende manier combineert.’ – Marleen Finoulst, hoofdredacteur Bodytalk.
