Zaira groeit op het landgoed van haar vrome, strenge grootmoeder op, samen met haar neef Zizi. Haar ouders, rijke grootgrondbezitters uit Boekarest in het feodale Roemenië van voor de Tweede Wereldoorlog, hebben nauwelijks oog voor de opvoeding van hun dochter. Omdat Zaira zich zonder haar ouders soms eenzaam voelt, vermaakt de fantasierijke Zizi haar door toneelstukjes voor haar op te voeren. Zo wordt toneel haar lust en haar leven.
Als jonge vrouw leert ze een poppenspeler kennen en de twee krijgen een stormachtige verhouding. Ondertussen hebben politieke ontwikkelingen dramatische gevolgen voor haar familie. Als de communisten haar en haar familie bedreigen – ze is dan al een bekende poppenspeler die bovendien haar hoofd niet buigt voor het regime – slaat Zaira met haar man en dochter op de vlucht. Na een gevaarlijke reis via Praag belanden ze in naar Amerika. Strijdlustig, taai, tolerant en sympathiek als ze is, lukt het haar in den vreemde een bestaan op te bouwen, maar echt gelukkig is ze er niet. Pas als oude vrouw heeft ze de moed verzameld om naar haar geboorteland terug te keren.
Rijk aan beelden, geuren en kleuren, strak van compositie en met een verrassende plot. Catalin Dorian Florescu vertelt met veel gevoel voor zijn personages, met vaart en passie het verhaal van een sterke vrouw die haar innerlijke stem blijft volgen.
