Muziek heeft in de Arabische wereld een even brede betekenis als in het Westen: om stilte te verdrijven maar ook om uitdrukking te geven aan de diepste gevoelens. Toch is het voor de Westerse muziekliefhebber vaak moeilijk om Arabische muziek te waarderen en te begrijpen, al verschilt ook hier Arabische muziek niet wezenlijk van veel westerse muziekgenres. De muziek klinkt anders en biedt op het eerste gehoor weinig aanknopingspunten. Wat is de muzikale gedachte achter de klank? Hoe wordt deze vorm gegeven? Wat voor vormen, instrumenten, ritmische patronen en melodische structuren staan de musici ter beschikking?
Dit boek beschrijft de belangrijkste aspecten van de zeer oude Arabische muziekcultuur en muziektheorie, met als belangrijkste onderdelen: het toonstelsel, het modaal-melodische systeem en het stelsel van ritmische patronen. Muziekvoorbeelden, zowel in notatie als in klank (op cd), illustreren dit onderdeel. Aansluitend worden de belangrijkste stijlen, vormen en tradities, zowel van het Midden-Oosten als Noord-Afrika, behandeld en met klankopnamen, muzieknotaties en korte toelichtingen geïllustreerd. Tot slot is er aandacht voor de muziekinstrumenten en de volksmuziek.
Dr. Leo Plenckers (1936) was als etnomusicoloog verbonden aan de universiteit van Amsterdam. Zijn specialiteit is de Andalusische muziek in Algerije.
