Zeg maar Wouter.’ Dit zei Wouter Van Bellingen tegeniedereen, nadat hij na zijn eerste verkiezingsdeelname prompt werd verkozen tot schepen in Sint-Niklaas. ‘Ik ben nog steeds dezelfde Wouter. Er is niets veranderd.’De buitenwereld dacht daar anders over. Wouter was de eerste zwarte schepen in Vlaanderen. Hij kreeg veel sympathie maar niet iedereen bleek gelukkig met een schepen met een kleurtje. Drie aanstaande echtparen weigerden om door hem in de echt verbonden te worden. Het land stond op stelten.De verontwaardiging was groot. De enige die rustig bleef was Wouter. Hij keerde de racistische woorden om in een positieve daad en organiseerde een massaal huwelijksfeest op de Grote Markt in Sint-Niklaas. Honderden stellen lieten zich opnieuw trouwen door Wouter. Het oorverdovende ja-woord klonk door tot in Brazilië en Japan. De zwarte schepen was wereldnieuws geworden.Het incident rond de weigerende koppels was voor Wouter geen verrassing. Hij wordt al zijn hele leven met racisme geconfronteerd. Onlangs nog weigerde men hem oesters opeen sjiek feest, waar hij als schepen de stad Sint-Niklaas vertegenwoordigde. Omwille van zijn huidskleur dacht men dat hij bij het personeel hoorde… In plaats van boos te worden,koos Wouter voor een gesprek en voor humor.In Zeg maar Wouter geeft hij zich voor het eerst helemaal bloot, als mens en als politicus. ‘Ik krijg het etiket van zwarte schepen maar ik ben veel meer dan dat.’ Hij praat honderduit over thema’s die hem nauw aan het hart liggen. Over de nieuwe uitdagingen waar onze samenleving voor staat, en waar hij een bijzondere visie over heeft.Wouter Van Bellingen (1972) is Vlaamse politicus voor Spirit.Hij werd geboren uit Rwandese ouders en door een Vlaams gezin geadopteerd. Wouter is een echte Vlaming. Opgegroeid in de schoot van de Vlaamse beweging, lid geweest van het koor en de scouts, actief in cultuur, jeugdwerking en politiek. Wouter is een nieuwe Vlaming, open van geest, de blik op de wereld, solidair met minderheden en minder bedeelden, in de voetsporen van zijn politieke voorbeelden: Maurits Coppieters en Nelly Maes, boegbeelden van de progressieve Vlaamse onderstroom. Wouter is een zwarte Vlaming, niet in de zwaar beladen politiek - historische betekenis van het woord maar door de grillige loop van de internationale geschiedenis. Wouter van Bellingen verwierf bekendheid als de zwarte schepen, de man die in 2007 op de Mark van Sint - Niklaas honderden mensen symbolisch in de echt verbond, een krachtig signaal van het adres van enkele stellen die zich niet door hem, een zwarte Vlaming wilden laten huwen. In dit boek vertelt Wouter waarom het massahuwelijk een spontane maar ook logische episode was in zijn persoonlijke evolutie als politicus. En in de heropleving van zijn geliefkoosde thuisstad. Hij haar herinneringen op aan vroeger, analyseert de politieke ontwikkelingen in zijn eigen partij, de VlaamseProgressieve, op het nationale en internationale niveau. Tussendoor geeft hij zich bloot als vader, fuifbeest en BV. Zeg maar Wouter biedt een zeldzaam eerlijke en zelfbewuste kijk in het leven van een Vlaming met veel levenslust en ambitie.
