Net als bij haar eerste, vlekkeloos verlopen zwangerschap wil Petra een dagboek bijhouden van de negen spannende maanden. Maar het zullen er geen negen worden. Op week 20 verliest Petra voor het eerst vruchtwater. De dokters verwachten een doodgeboorte, maar het meisje in haar buik blijkt een vechtertje. De rest van de zwangerschap wordt zwaar. Petra moet weken volledig platliggen en samen met haar man Herman omgaan met de angst haar kind te verliezen. Wanneer Billie op 27 weken geboren wordt, weegt ze 920 gram. Ze wordt naar neonatologie gebracht en mag niet met haar ouders naar huis. Ouders die elke seconde van de dag aan haar denken, maar slechts aarzelend van haar durven houden.
Petra vertelt in haar dagboek open over haar twijfels, angst, verdriet en hoop. Ze doet dat met een ontwapenende humor. Ook de geboorte zelf en de eerste maanden van Billies leven worden met een lach en een traan beschreven. Ze heeft veel steun gehad aan andere ouders die ze op neonatologie leerde kennen, maar ook aan een vroedvrouw die zelf te vroeg bevallen was en een verpleegkundige die met veel liefde zorgt voor de te vroeg geboren kindjes in het ziekenhuis. Ze laat ook deze mensen hun verhaal vertellen, want iedere (vroeg)geboorte is anders. Vaak komt het goed, maar soms ook niet.
Mag het iets meer zijn? is een heel persoonlijk, warm boek voor alle huidige en toekomstige moeders én hun partners.
Net als bij haar eerste, vlekkeloos verlopen zwangerschap wil Petra een dagboek bijhouden van de negen spannende maanden. Maar het zullen er geen negen worden. Tijdens een vakantie op Malta verliest de vier maanden zwangere Petra voor het eerst vruchtwater. De dokters verwachten een doodgeboorte, maar het meisje in haar buik blijkt een vechtertje. De rest van de zwangerschap wordt zwaar. Petra moet weken volledig platliggen en samen met haar man Herman omgaan met de angst haar kind te verliezen. Wanneer Billie op 27 weken geboren wordt, weegt ze 920 gram. Ze wordt naar neonatologie gebracht en kan de komende maanden nog iet met haar ouders naar huis. Ouders die elke seconden van de dag aan haar denken, maar slechts aarzelend van haar durven houden. Petra vertelt in haar dagboek open over haar twijfels, angst, verdriet en hoop. Ze doet dat met een ontwapenende humor. Ook de geboorte zelf en de eerste maanden van Billies leven worden met een lach en een traan beschreven. Ze heeft veel steun gehad aan andere ouders die ze op neonatologie leerde kennen, maar ook aan een vroedvrouw die zelf te vroeg bevallen was en een verpleegkundige die met veel liefde zorgt voor de te vroeg geboren kindjes in het ziekenhuis. Ze laat ook deze mensen hun verhaal vertellen, want iedere (vroeg) geboorte is anders. Vaak komt het goed, maar soms ook niet.
