De Verenigde Naties hebben 2009 uitgeroepen tot het Internationale Jaar van de Astronomie. Het is dan immers vierhonderd jaar geleden dat voor het eerst een telescoop werd gebruikt om de sterrenhemel te verkennen. Toen Galileo Galilei in 1609 zijn telescoop op de maan richtte, wijzigde de manier waarop men naar de sterren keek drastisch. Voordien beschouwde men de sterren als een zeer nabije hemel, niet veel hoger dan de wolken. Die kosmos herbergde de troon van God – of Allah of Jahweh of hoe Hij of Zij ook genoemd wordt. Maar waar stond die schitterende troon van Hem – of Haar – die de aarde en de hele kosmos bestuurde?
De mythische sterrenhemel is een fascinerende queeste via de dertien sterrenbeelden van de dierenriem naar Gods troon. Het boek brengt ons naar de magische wereld van de mythologie over de sterrenbeelden van de dierenriem uit de vooral Grieks-Romeinse maar ook Mesopotamische en Bijbelse traditie. Bovendien is het een uitermate boeiende introductie in de astronomie. Het bevat duidelijke overzichtskaarten van de sterrenbeelden en aanwijzingen om ze aan de hemel te herkennen, zodat eenieder zelf met het blote oog op onderzoek kan uitgaan.De sterrenhemel zit vol verhalen. De sterrenbeelden van de dierenriem vertellen ons over goden, halfgoden en helden die in de kosmos wonen. Verhalen die we allang vergeten zijn, nadat vierhonderd jaar geleden voor het eerst de telescoop werd gebruikt om de sterrenhemel te verkennen. De moderne astronomie ontdeed de kosmos van al het goddelijke, de manier waarop we naar de sterren keken wijzigde drastisch. Nu leven goden, halfgoden en helden niet meer tussen de sterren en zijn alleen hun mythen gebleven.
