De komst van een treinstation is voor een stadsbuurt steeds een belangrijke gebeurtenis geweest die het uitzicht en zelfs de functie van een wijk ingrijpend en blijvend kan veranderen. In Gent was dit zeker het geval rond de stations van de Dampoort en Sint-Pieters, maar de buurt van het Zuid draagt nog altijd de indrukken van de inplantingen van het nu verdwenen Zuidstation, de eerste Gentse statie. Ook de buurt rond de werkplaatsen, het Arsenaal in Gentbrugge, is blijvend door de spoorweg gevormd. In dit boek wordt op klare wijze het ontstaan en de ontwikkeling van deze wijken uiteengezet; uiteraard komt de architectuur van de stations zelf ook uitvoerig aan bod. De uitgave brengt tevens een flink stuk spoorweggeschiedenis en belicht op bevattende wijze de aanleg van een ringspoorlijn rond Gent, de verbindingen naar de Gentse haven met het Rabotstation, maar ook plannen die niet zijn uitgevoerd (zoals een Noord-Zuidverbinding), het ongelooflijke verhaal van de Chemin de Fer de Gand à Terneuzen. Zelfs de eerste treinongelukken komen aan bod. Spoornostalgie, voor een stuk wel. Maar de publicatie wil vooral duidelijk maken wat de invloed kan zijn van een station voor het stadsweefsel en de sociale verhoudingen. De NMBS is zich daar ten volle van bewust en vandaag is de bedoeling van “de spoorwegen” dat de stations zich zouden integreren in de buurtontwikkeling en wezenlijk deel uitmaken van de urbanisatieplannen. Het hedendaagse project Gent Sint-Pieters geldt hier als case. Het project wil het station en zijn ruime omgeving de komende tien jaar aanpassen aan de behoeften van de 21ste eeuw: een vernieuwd station, nieuwe bus- en tramhaltes, een volledig heraangelegd openbaar domein, parking en fietsstalling, een ingericht natuurgebied, projectontwikkeling in de wijk …. Een rijkelijk geïllustreerd boek boordevol informatie voor een groot publiek.
