Met dit voorlaatste deel van Het Rad des Tijds bewijst Brandon Sanderson – na het machtige De Naderende Storm – voor de tweede keer dé aangewezen schrijver te zijn om de epische nalatenschap van de in 2007 onverwacht overleden Robert Jordan te beheren. Gestuurd door de pen van Sanderson draait het Rad onverstoorbaar voort naar het naderende einde…
‘Geen twijfel mogelijk, Brandon Sanderson stuurt aan op een waardig en bevredigend slot van Het Rad des Tijds.’ – SFX
Het einde nadert, de laatste slag is begonnen…
De zegels van de kerker van de Duistere brokkelen af. Het patroon zelf is aan het ontrafelen en de legers van de Schaduw rijzen op uit de Verwording.
Perijn Aybara wordt achtervolgd door spoken uit zijn verleden – Witmantels en wolvenslachters zitten hem op de hielen. Tel’aran’rhiod lijkt de aangewezen plaats om naar antwoorden te zoeken, maar Perijn heeft last van andere problemen. Hij moet leren de wolf in zichzelf te onderdrukken voordat het beest hém overmeestert.
Intussen bereidt Martrim Cauton zich erop voor de wezens voorbij de stenen poorten – de Aelfinn en Eelfinn – uit te gaan schakelen. Maar het Rad weeft wat het Rad wil. De Toren van Ghenjei wacht en zijn geheimen zullen eindelijk het lot van een lang verloren vriendin onthullen.
Dovie’andi se tovya sagain. Hoogste tijd om de dobbelstenen te werpen…
