Medisch antropoloog Wies Dulfer (1946), maakte voor het eerst kennis met Afrika in 1976. Met haar echtgenoot Willem Klein Poelhuis, oogarts, en kinderen woonde en werkte ze tot 1982 in Ghana. Daarna deed zij meerdere onderzoeken in Afrika naar family planning, naar vrouwen en ontwikkelingsbeleid en naar traditionele geneeswijzen. In dit boek laat ze ons kennis maken met Tsjaad, waar traditionele genezers oogklachten nog steeds behandelen met behulp van de staarsteek.
Slechtziendheid door grijze staar komt wereldwijd veel voor, voornamelijk bij mensen van zeventig jaar en ouder. Oogartsen opereren de staar poliklinisch, implanteren een kunstlens waarna de mensen met goed zicht weer naar huis gaan. In Afrika bezuiden de Sahara is echter nauwelijks goede oogzorg.
In De Staarsteker neemt Wies Dulfer, alias Louise, de lezers mee naar de droge, onherbergzame regio’s in Noordoost-Tsjaad. Zij laat ons kennis maken met de mensen en schetst een beeld van de oogproblemen in de regio’s Abéché en Biltine. Zij verklaart het fenomeen staarsteken: een eeuwenoude behandelmethode voor de behandeling van bepaalde oogziektes, die tot 1880 in Europa werd gepraktiseerd, en tot de dag van vandaag in Tsjaad wordt toegepast.
Louise is nauw betrokken bij het werk van haar man, oogarts Dr. Williams, die de moderne oogzorg in Tsjaad heeft gepromoot in de hoop het blindsteken te voorkomen.
Ze geeft ons een kijkje achter de schermen van de mobiele oogkampen die, uitgezonden door het Zwitserse Rode Kruis, de afgelegen dorpen bezochten en ter plekke honderden staarpatiënten met succes opereerden.
Haar interviews met zowel de lokale staarstekers als ‘hun patiënten’ tonen de desastreuze gevolgen van deze traditionele behandeling van oogklachten aan.
De staarsteker is een persoonlijk ervaringsverhaal en bedoeld voor allen die zich inzetten voor een betere gezondheidszorg en oogzorg in Afrika. Maar het is niet alleen een aanrader voor de gezondheidswerkers en ontwikkelingswerkers die te maken krijgen met staaroperaties. De beschrijvingen van het dagelijkse leven, het contact met de lokale bevolking, maken het boek ook voor de lezer met een warm hart voor Afrika zeer de moeite waard.
