Tessa van Charldorp maakt inzichtelijk hoe een proces-verbaal tot stand komt. De politieagent en de verdachte creÎren gezamenlijk een geschreven versie van het gesproken verhaal. Hoe dit verhaal tot stand is gekomen is niet af te lezen uit het geschreven document. Vragen worden vaak weggelaten en er is geen spoor van mondelinge onderhandelingen in het geschreven stuk.
De meeste processen-verbaal worden opgeschreven in de eerste persoon, maar ze zijn nooit geschreven in de eigen woorden van de verdachte. Van Charldorp behandelt de overeenkomsten tussen de gesproken en de geschreven versie, maar ook wat er is veranderd, toegevoegd of weggelaten aan de hand van 35 politieverhoren en processen-verbaal. Ook laat zij met een gedetailleerde interactieanalyse zien hoe deze veranderingen tot stand komen. Het typen, dat gelijktijdig gebeurt met het verhoren, speelt hierin een controlerende factor. Met het typen kan de agent controle uitoefenen op het gesprek. Dit vergroot de asymmetrische relatie tussen verdachte en agent. Het uiteindelijke verhaal is niet alleen het verhaal van de verdachte, maar ook deels het verhaal van de politie.
