In een stad die zijn eigen problemen niet meer kan herkennen, laat staan ze oplossen, doen politieagenten een laatste, dappere poging om een zaak tegen een gewelddadige groep drugshandelaren op te lossen. En als de zaak wordt bedreigd door bureaucratie en een interne machtsstrijd, zet een detective alles op het spel. Hij organiseert een bedrog waar de stadskrant, die verzwakt is door verminderde oplagen en lagere inkomsten uit advertenties, bij betrokken zal raken. Als de journalistiek zelf zo kwetsbaar en wanhopig wordt, kan een ambitieuze verslaggever zonder scrupules een verhaal sturen waar het ook maar gaat —– of waar hij het naartoe wil sturen.
Van de straten via de haven en de scholen tot de bestuursgebouwen heeft The Wire verslag gedaan van de tegenspoed van een postindustriële Amerikaanse stad. In dit laatste seizoen richt het drama zijn laatste vraag tot de media en het publiek: als er iets mis was in de afschildering van stedelijk Amerika door The Wire wat echt belangrijk was, wat is dan precies datgene wat onze aandacht vasthoudt? Welke verhalen krijgen onze aandacht? En welke verhalen negeren we? En waarom?
