In de drie delen Rust, Remnants en Rails brengt de Chinese regisseur Wang Bing de economische neergang van een van de meest dichtbevolkte industriële gebieden in het noordoosten van China in kaart. De film is één lange reis langs de spoorweg die het gebied doorsnijdt. Duidelijk wordt hoe dit gebied, ooit het hart van de planeconomie met een arbeidsintensieve industrie van hoogovens en staalbedrijven, niet met de nodige moderniseringen op de toekomst is voorbereid. Ingeklemd tussen de communistische erfenis en de meer kapitalistische toekomst zorgen economische hervormingen en faillissementen vervolgens voor afbraak en leegstand. Een leger aan arbeidskrachten blijft desolaat achter.
Wang Bing observeert en luistert naar de talloze verhalen van de bewoners. Hij neemt baantjes aan om te overleven en zich onder de mensen te kunnen begeven en volgt de ontwikkelingen waarmee zijn hoofdpersonen worstelen soms gedurende langere tijd. Tie Xi Qu wordt daardoor tot een kroniek van epische omvang. Integer, menselijk, diepgravend en geëngageerd onthult deze, toen nog relatief onervaren regisseur tijdens zijn twee jaar durende reis de dramatiek in het alledaagse leven met een rustige cameravoering, waarin de ontwikkelingen zich in afzonderlijke prachtige tableaus voordoen.
