In 1941 maakte Vittorio de Sica Teresa Venerdì. Een luchtig geval over lief en leed, met zichzelf in de hoofdrol. De Sica was in die dagen beroemd als elegant acteur. Zou iemand in de Romeinse filmstudio Cinecittà hebben voorzien dat Vittorio De Sica enkele jaren later, in 1948, de wereld versteld zou laten staan met zijn film Fietsendieven (Ladri di biciclette)? Natuurlijk niet. De wereld was in oorlog en het fascistische regime van Benito Mussolini suste de Italiaanse bevolking met brullend machtsvertoon. En met zoete verhaaltjes. Met Teresa Venerdì. Deze romantische komedie grossiert in een tintelende stemming, in slapstick, in persoonsverwisselingen en in sentiment. Er zijn kluchtigheden voor de dikke pret. Er zijn subtiele grapjes voor de goede verstaander. Teresa Venerdì is een variatie op Assepoester. Achttien jaar jong is ze en wees. Ze valt voor de dokter die regelmatig zijn ronde maakt in het weeshuis. Na allerlei verwikkelingen krijgen ze elkaar. Maar leven ze nog lang en gelukkig? De dokter is een playboy met schuldeisers. Een smoezenkoning. Een rokkenjager die niet van dienstmeisje af kan blijven. Aangeraakt door Teresa’s onschuld diept hij zijn eigen onbedorven ego op. Ze lost al zijn problemen op en dat doet ze niet zachtzinnig. Zij verbrandt zijn schepen achter hem. En zo krijgt deze komedie onder de Sica’s handen trekken van een tragedie.
