De film verloopt als een lang palaver, dat drie zwarte studenten houden op een zondag die ze aan de kust doorbrengen. Hun aandacht werd getrokken door een grote sportwagen waarin een zwarte naast een mooi blank meisje zat. Deze visie wordt een obsessie waaruit een palaver voortspruit. De zwarten gaan zich vereenzelvigen met de onbekende zwarte van de sportwagen, en op deze manier hun karakter, hun verzuchtingen, hun verleden en vooral hun opinie over de blanke samenleving onthullen. Ieder van hen geeft zijn versie over het onbekende koppel. Dit palaver wordt onderbroken door wat hen die zondag aan zee overkomt, waar ze zich gedragen als ééndagstoeristen die aan de kust ronddolen. De blanken hebben in het verleden de zwarte gemeenschap bekeken zonder onderscheid te maken tussen levenswijze, gewoonten en folklore. Op hun beurt bekijken de drie zwarten onze samenleving. Voor een zwarte is een palaver een levensuiting waarvan het tijdsverloop het ritme van het Afrikaanse leven typeert, en iedere Europese visie van een Afrikaanse visie onderscheidt. Evenmin als een palaver, bevat de film een rationele boodschap, maar is hij eerder een instinctieve benadering van het rassenprobleem, dat hier belicht wordt door een visie van de drie zwarten op de blanke samenleving.
année de production-productiejaar: 1969
genre: palabre
durée-lengte: 75 min
procédé: Kleur - Couleurs
version-versie: Swahili (son synchrone) avec sous-titres en français et néerlandais
production-productie: Deltacité
réalisation-realisatie: Emile Degelin
scénario-scenario: Emile Degelin
images-beeld: Anton Van Munster
musique-muziek: Patrick Ledoux
interprétation-vertolking: Grégoire Mulimbi, Jacques Mulongo, Jean Kabuta, Umberto Bettencourt, Arlette La Haye, Marion Hänsel
prix-prijzen: 1973 : Grand Prix du long métrage au neuvième Festival du Film belge à Knokke
