In de sardonische fabel Idiots and Angels wordt de egoïstische anti-held Angel opgevoerd. Angel slijt zijn dagen in een aftandse kroeg waar hij, tussen het zuipen en kettingroken door, enkel plezier beleeft aan andermans lijden. Als er op een ochtend een paar vleugels uit zijn rug groeit, wordt hij overspoeld door gêne. Beschimpt door de bezoekers van zijn stamkroeg, probeert Angel van de ongewenste lichaamsdelen af te komen. Maar de vleugels hebben een eigen wil en en zijn dan ook niet in te zetten voor kwaadaardige doeleinden, zoals Angel al snel bemerkt. Uiteindelijk zijn de eigenwijze vleugels de inzet in een gewelddadige strijd tussen goed en kwaad, waarbij Angel onverwachts aan de kant van het goede vecht.
Bill Plympton, bekend van MTV en zijn politieke cartoons en korte films, heeft een unieke en herkenbare tekenstijl. Voor Idiots and Angels zette hij deze in om een macaber gevoel voor humor te combineren met poëtische vondsten, de melancholie van een film noir en een Lynchiaans surrealisme. Op de soundtrack horen we ondermeer Tom Waits, Pink Martini en Corey Allen Jackson.
