Hoofdpersoon Andres komt - net als de regisseur - uit het verre Oaxaca en probeert de Verenigde Staten te bereiken. Hij sluit vriendschap met twee dames die in Tijuana een winkeltje runnen. Elke keer als Andres door de grenspolitie wordt teruggestuurd, keert hij terug naar deze dames. Hun echtgenoten zijn ooit zelf met succes de grens overgestoken, en lieten sindsdien niets meer van zich horen.
Zoals een criticus van het vakblad Variety opmerkte: ‘Het is bijna schokkend te ontdekken dat er echt nog nieuwe, aangrijpende manieren zijn om dit verhaal [over migratie] te vertellen’. Perezcano’s stijl is bescheiden, innemend en vastberaden als zijn hoofdpersonen. Norteado is een eerbetoon aan de vaak absurde vindingrijkheid van de illegale migrant, maar maakt ook op subtiele en soms humoristische wijze duidelijk hoe pijnlijk de migrantensituatie is, en met welke problematiek een grensstad als Tijuana kampt.
