Resistencia, a obra que constitúe o debut de Rosa Aneiros en Xerais Narrativa,
percorre a historia política e social de Portugal, a través da vida de
personaxes pertencentes a varias xeracións, desde os anos vinte ata os anos
noventa do século XX. Mercé ao relato, a través dunha voz narrativa
omnisciente, preferentemente presentada en terceira persoa, que protagonizan os
personaxes principais -Dinís e Filipa- artéllase un percorrido centrado na
represión exercida en Portugal durante as dictaduras de Salazar e Marcelo
Caetano e na actividade da resistencia clandestina antifascista; un pano de
fondo fundamental entretecido co relato dun bo número de historias de amor,
entre as que salientan a de Dinís -un obreiro da fábrica de vidro Irmáns
Stephen- e Filipa -filla dun rico comerciante de Coimbra-. Dinís e Filipa
namoran perdidamente sen calibrar as consecuencias. O Pinhal do Rei, no oeste
portugués, converteuse no testemuño da vida. Pero ninguén pode escapar ós
designios do tempo e a vida dos amantes viuse marcada polas adversas
circunstancias políticas que desangraron Portugal ata a Revolución dos
Caraveis. Para os protagonistas a militancia política non foi unha opción senón
unha esixencia e tiveron que pelexar contra a miseria e contra os seus propios
sentimentos. E loitaron desesperadamente coa única arma da que dispuñan: a
resistencia. Resistencia é unha novela de amores afastados na que todo o move o
amor, que case sempre nace inocente e que axiña se vai tornando complexo é
difícil. Unha novela memorable que se move entre a exaltación da resistencia
política exercida por algúns personaxes e o amor entendido como algo cruel que
converte as persoas en escravas. Novela apaixonante, escrita co ímpeto da vida,
difícil de esquecer; Resistencia é, pois, toda unha singradura a través da
historia portuguesa da man de dúas familias maldicidas pola escravitude do
amor, a morte e o silencio.
