Xusta é unha nena que tiña un can chamado Máquina. Un bo día desaparece o can e
pasan varios días sen que apareza. Xusta e o seu irmán Moncho arman un plano
para ilo buscar, de xeito que non van á escola -un colexio nunha vila ó que van
en autobús- e non conseguen dar con Máquina, aínda que si se monta un rebumbio
impresionante no colexio, na súa familia e na aldea. O caso é que o can, que
llo regalara seu pai nun aniversario, non era moi apreciado polo resto da
familia e o propio pai, que quedara no paro, acabou por abandonalo nunha
estrada. Ignorante durante moito tempo desta situación, Xusta segue devecendo
polo seu can, sen saber que fora del. Dende que llo regalaran, unicamente o seu
avó (xa morto) e mais ela apreciaban o can. A avoa, pola contra, tíñalle unha
especial animadversión. Unha vez que descobre o abandono do can polo seu pai,
este, arrepentido, trata de recuperalo e van ó sitio onde o deixara, pero non
dan con el. Un bo día, cando Xusta ía pilla-lo autobús, logo de escoitar
comentarios no colexio dun can que vagabundeaba había dous días por alí,
aparece Máquina correndo cara a ela. Como remate, o can salva á avoa de ser
atropelada por un coche pero morre na súa valente acción. Pasado o tempo, Xusta
farase veterinaria e, na súa consulta, encol da mesa ten sempre unha foto de
Máquina. Ningún can, dos moitos que tivo, chegou a ocupa-lo sitio de Máquina no
seu corazón.
